ดอกท้อร่วง รักหายไป

เสิ่นฮุยหนิง นายพลหญิงแห่งอาณาจักรต้าชางได้ต่อสู้กับศัตรูในสนามรบ ชัยชนะเหนือชนเผ่าป่าได้สำเร็จ แต่โชคร้ายที่ถูกยิงด้วยลูกธนูหลายดอกจนหมดแรงและเสียชีวิต ในวาระสุดท้ายของชีวิต เทพผู้คุ้มครองทราบถึงความดีที่นางทำเพื่อปกป้องบ้านเมือง แต่เรื่องราวในอดีตของนางยังไม่จบสิ้น จึงประทานร่างวิญญาณให้กลับไปที่วังของผู้สำเร็จราชการ เมื่อร่างของนางถูกนำเข้ามาในเมือง วิญญาณของนางก็จะกลับไปสู่ความสงบเมื่อกลับมาที่วัง เสิ่นฮุยหนิงเห็นซ่งหวยเยี่ยน ผู้เป็นลุงของนางกำลังโอบกอดเย่หว่านซีอย่างใกล้ชิด หัวใจของนางเจ็บปวดอย่างมาก ครั้งหนึ่งซ่งหวยเยี่ยนเคยดูแลนางอย่างดี สอนนางใช้ดาบ ขอพรให้นาง และปฏิเสธการแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นเพื่อนางด้วย แต่ตอนนี้เขากลับเย็นชาเพราะเย่หว่านซีตำหนินางหลังจากนั้น เสิ่นฮุยหนิงต้องเผชิญกับความเข้าใจผิดและการกลั่นแกล้งในวัง ซ่งหวยเยี่ยนขัดขวางไม่ให้นางเผาสิ่งของสำคัญ เข้าใจผิดว่านางไม่รู้สึกขอบคุณทั้ง ๆ ที่นางไม่สมารถกินอาหารได้ ในสวนมีแต่ริบบิ้นสำหรับอธิษฐานให้เย่หว่านซีแขวนเอาไว้เต็มไปหมด ป้ายหลุมศพถูกทำลาย แม่ในเรื่องจดหมายรักนางก็ต้องถูกตำหนิ แถมนางยังถูกเย่หว่านซีชนดาบใส่แล้วกล่าวหาว่านางเป็นคนทำผิด ถึงแม้ว่านางจะถูกทำร้ายเช่นนั้น นางก็ยังคงรักษาความสงบในใจ ไปกราบไหว้บรรพบุรุษที่สุสานเพื่อบอกเล่าความทุกข์ใจแก่พ่อแม่เมื่อข่าวว่ากองทัพกลับมาอย่างสง่างาม ซ่งหวยเยี่ยนได้รับรายงานการรบและเตรียมเข้าพระราชวัง เสิ่นฮุยหนิงรอคอยกองทัพอยู่ที่นอกเมือง เมื่อทราบว่าร่างศพของนางกำลังจะถูกนำเข้ามาในเมือง นางก็รับรู้ด้วยความสงบ ท่ามกลางเสียงต้อนรับที่ครึกครื้นของประชาชน เมื่อเผชิญหน้ากับซ่งหวยเยี่ยนที่รีบเข้ามา นางปล่อยวิญญาณไปอย่างสงบสุข ลาจากอดีตที่เจ็บปวดไปอย่างไม่มีความเสียใจ